BS 46 ...
2011-01-22 23:10:42
ทำไมมีปัญหามากจัง กับแค่กลับบ้าน
แหม่มแค่อยากกลับบ้านเอง ทำไม ไม่ได้หลอ
แหม่มเข้าใจว่าแม่เป็นห่วง แต่ว่ามากไปไหม มากเกินไปไหม
แหม่มยี่สิบกว่าแล้ว กับแค่ขึ้นเครื่องบิน แค่นี้แหม่มทำได้ ทำได้หรอก
อยู่นี่แหม่มทำอะไรคนเดียวไดเตั้งหลายอย่าง แค่ขึ้นเครื่องบินเอง แหม่มมั่นใจว่าตัวเองทำได้
แล้วทำไมแม่ถึงพูดมากมาย เกี่ยวอะไรกับเหงา เกี่ยวอะไรกะอดทนป๊าเพื่อแหม่ม
นี่ไง แหม่มจะกลับบ้านไปอยู่กับแม่ ไม่ได้หลอ
หนังสือทำไม มันสำคัญกับชีวิตแค่ไหนกัน แหม่มแค่อยากมีความสุขที่ได้กลับบ้าน
แหม่มอยู่ที่นี่ก็เหงา เจอที่สิ่งแวดล้อมแย่ เพื่อนแย่ๆ สังคมแย่ๆ แหม่มอยากกลับไปเจอกับบ้านที่แหม่มรู้สึกว่าปลอดภัย รู้สึกว่าอยู่แล้วมีความสุข
แม่ก็เข้าใจแค่ว่า แม่อยู่แล้วทุกข์ แหม่มต้องเรียนเพื่ออนาคต
แต่แหม่มมีความทุกข์ แหม่มกลับบ้านไม่ได้หลอ แหม่มยังต้องอ่านหนังสือ ต้องได้เกียรตินิยมเหมือนที่แม่เคยได้หลอ
เก่งเหมือนตระกูลของแม่ทุกคนหลอ แหม่มใช้ชีวิตอย่างที่แหม่มอยากทำไม่ได้หลอ
ทีแม่ไปเมืองนอก แหม่มเคยห้ามไหมว่าอย่าขึ้นเครื่องบิน แหม่มเคยร้องไห้ไหม บอกว่าต้องอดทนกะป๊าไหม
แม่ไม่เคยเลยใช่ไหม นับวันที่แหม่มจะได้กลับบ้านน่ะ แม่แค่รอวันที่เกรดออกหลอ
แหม่มน่ะนับวันที่ได้กลับบ้านเป็นเดือนๆ ดูปฏิทินว่าวันไหนที่จะได้กลับบ้าน แม่เข้าใจแหม่มไหม
แหม่มรู้ว่าแม่เหงา แม่อดทนแค่ไหน แหม่มแค่อยากกลับไป แล้วแหม่มจะทำอะไรได้
ก็แค่อยู่ต่อไป
แม่ขอแค่แหม่มมีชีวิตใช่ไหม งั้นแหม่มก็แค่มีชีวิต อยู่มันอย่างนี้แหละ ที่นี่
อย่างไม่มีความสุข เหมือนที่แม่บอกว่า แม่ก็ไม่มีความสุข
